ARAŞTIRMA DOSYASI /// Prof. Dr. ANIL ÇEÇEN : 21. YÜZYILDA ULUSAL EGEMENLİK


Prof. Dr. ANIL ÇEÇEN : 21. YÜZYILDA ULUSAL EGEMENLİK

Yirminci yüzyılı gride bıraktıktan ve yirmibirinci yüzyılın ilk on senesini tamamladıktan sonra bir ulus devlet ve ulusal egemenlik değerlendirmesi yapmak daha gerçekci olabileck gibi görünmektedir . Bütün dünya bir çağ değişimi yaşarken , bir yüzyılın son on yılında yepyeni bir dönem ile karşı karşıya kalırken , ve neler olduğu tam olarak ortaya çıkmadan yeni yüzyılın ilk yıllarını geride bırakmağa başlamak ,bugün içinde bulunulan durum ve geleceğin yeni koşullarını ve yapılanmalarını açıklığa kavuşturmak açısından daha gerçekci olabilecekmiş gibi görünmektedir . Bu çerçevede , dünya ve insanlık bugün sahip olduğu yirminci yüzyıl yapılanmasından nasıl bir geleceğe doğru yol almaktadır sorusuna getirilecek en iyi yanıtlardan birisi , yirmibirinci yüzyılda ulusal egemenlik düzenlerinin nasıl bir gelişme geçireceğinin ortaya konulmasıyla verilebilecektir . İnsanlığın içine girmiş olduğu elektronik uzay çağında değişimin hızı herkesin başını döndürürken , yakın geleceği görebilmek ve bunun üzerine düşünce üretebilmek giderek zorlaşmaktadır . Ne var ki , gene de geçmişten gelen bilimsel bilgi birikimi ve yaşanmış siyasal olayların ortaya koymuş olduğusiyasal deneyimlerin , böylesine bir harekete kalkışabilmek açısından yeterli destek sağlayıcı olduğu söylenebilir . Hızlı değişim süreçlerinin yaratmış olduğu başdöndürücü ortamın olumsuzlukları ancak geçmişin bugüne taşıdığı siyasal ve bilimsel bilgi birikiminin sağlamış olduğu olanaklar ile aşılabilecektir .

Yeni bir çağda ulusal egemenlik kavramını ve bunun getirmiş olduğu siyasal düzenlerin çeşitli yönlerini ele alarak açıklamağa çalışabilmek için ,öncelikle dünya tarihinin iyi bilinmesi gerekmektedir . Tarihsel süreç içerisinde ortaya çıkmış olan siyasal gelişmeleri birbirini izleyen bir devamlılık içerisinde ele almak ve neden sonuç ilişkilerinden hareket ederek , hangi olayların ne gibi gelişmelere yolaçtığını görebilmek gerçekci değerlendirmeler yapabilmek ve bilimsel sonuçlara varabilmek açılarından ciddi katkılar sağlayacaktır . Bu doğrultuda gerilere doğru gidildiğinde uluslaşma sürecinin ilk ortaya çıktığı ve ulusal toplumların ulusal egemenlik oluşumları doğrultusunda nasıl gündeme geldiği , uluslaşma süreçlerinin getirmiş olduğu ulusal egemenlik düzenlerinin daha sonraki aşamada nasıl ulus devletlere dönüşmüş olduklarını önclikle ele alarak incelemek gerekmektedir .Konuya dünya tarihi açısından yaklaşıldığında , ilk uygarlıkların Asya’da gündeme geldiğini , daha sonraki aşamada bugünkü dünya uygarlığını yaratan siyasal birikimin Orta Doğu coğrafyasındaki gelişmeler sonucunda belirginlik kazandığı , Mezopotamya uygarlığının günümüzdeki dünya uygarlığının ilk tohumlarının yeşermiş olduğu bölge olduğunu anımsamakta yarar bulunmaktadır . Göçebe toplum yaşayışından yerleşik toplumsal düzene geçiş Mezopotamya döneminde gerçekleşince , daha sonraki siyasal oluşumlarda toplumsal düzenler belirleyici olmağa başlamıştır . Toplum düzenine göre yaşam biçimleri ve devlet modelleri ortaya çıkmıştır . Siyasetin tabanında var olan toplumsallık gerçeği , insanlık tarihi boyunca birbirini izleyen siyasal olayların meydana gelişinde ve yönlenmelerinde birinci derece etkinlik sağlamıştır . Bu çerçevede insan toplumlarının uluslaşmasına ve bir uluslaşma sürecinden geçerek ulusal yapıya sahip olmasına kadar ciddi anlamda bir ulusal egemenlikten sözedebilmek mümkün değildir .

İlk çağlardaki küçük nüfus yapılanmalarının orta çağ sonrasında hızla büyümeğe başlamalarıyla , insan toplumlarını yönlendirme ve yönetme sorunları ortaya çıkmıştır . İlkel ve geri kalmış toplumlarda nüfus arttıkça çekişme ve çatışma da tırmanmış , geniş halk kitlelerinin toplu bir halde düzen içerisinde yaşama şansı giderek ortadan kalkmıştır . İşte bu sürecin başlangıcında dünya sahnesine tek tanrılı dinler çıkmış ve kitlelerin hem yönlendirilmesinde hem de belirli bir otoritenin öncülüğünde düzenli bir yaşama kavuşturulmalarında etkili olmuştur . Yahudilerin Mısır’dan kovulmaları sırasında Musa peygamber’in ortaya çıkarak ilk tek tanrılı dini ortaya koyması yeni bir başlangıç olmuştur . Böylece ilk din devletine giden yolda İsrail bir din devleti olarak Milattan önceki yıllarda OrtaDoğu’da kurulmuştur . Puta tapan pagan Roma İmparatorluğu ,bu ilk tek tanrılı dine dayanan İsrail devletini yıkarak tam yahudileri bütünüyle yokedeceği sırada Hırıstıyanlık bir Yahudi asıllı din adamı tarafından ikinci tek tanrılı din olarak gündeme getirilmiştir . Romalılar bunun üzerine yeni tek tanrılı din olan Hırıstıyanlık ile uğraşırken , yahudiler Akdeniz kıyılarına dağılarak geleceğin ticaret kolonilerini ve ekonomi kentlerini kurmuşlardır . Daha sonraki aşamada Hırıstıyanlık kuzeyden Avrupa’ya girerek bütün kıtaya yayıldığı aşamada ise Yahudiler Avrupa kıtasından dışlanmağa başlamışlar ve bu aşamadan sonra içine girilen Orta Çağ döneminde Avrupa kıtası bin yıl süre ile Hırıstıyan klisesinin dine dayalı baskı yönetimi altında kalmkıştır . Karanlık Orta Çağ Avrupa kıtasında Hırısıyan ve Yahudi çekişmesine neden olmuş ,Hırıstıyanlık bütün Avrupa kıtasını ele geçirerek bir klise egemenliği oluştururken , Yahudiler hedef alınarak sinagoglara Avrupa’da yer verilmemiştir . Hırıstıyanlık bütün Avrupa’yı ele geçirirken , daha önceki tek tanrılı dinin mensubu olan Yahudiler yokedilmeğe çalışılmıştır .

Üçüncü tek tanrılı din olan Müslümanlık Hırıstıyanlar tam da Yahudileri yok ederken ortaya çıkmış , daha Orta Doğu’da yayılmadan Yahudilerin desteği ile İberik yarımadasına Kuzey Afrika üzerinden götürülerek Orta çağ döneminde Hırıstıyan Avurap kıtasına karşı bir İslam-Yahudi ittifakına dayanan Endülüs imparatorluğu Avrupa kıtasının batısında kurulmuştur . Hırıstıyan Avrupa kıtası İberik yarımadası üzerinden Endülüs’ün müslüman askerleri tarafından zorlanırken ,Kuzey bölgsinde bugünkü Rusya toprakları üzerinde kurulu bulunan Hazar imparatorluğu üzerinden Türk kavimlerinin göçleri gündeme getirilmiş ve bugünkü Macaristan, Bulgaristan, ile Finlandiye ve Estonya nüfuslarını oluşturan Türk kavimleri göçü gene yedinci yüzyılda Avrupa kıtasına yönelmiştir . Avrupa kıtasındaki Hırıstıyan-Yahudi çekişmeleri yüzünden kıtanın doğusuna Türk göçleri ve batısına da müslüman göçleri yönlendirilerek , kıta içerisinde Hırıstıyan aırlığına karşı Yahudiler hem Türk boyları hem de islam kavimleri ile bir karşı denge sağlamağa çalışmışlardır . Böylece Orta Çağ döneminde üç büyük dinarasındaki çekişmeler tırmanmış ve giderek çeşitli savaşlara dönüşmüştür . Bu durumda giderek artan ülkelerin nüfusları dinler aracılığı ile kontrol edilmeğe çalışılmış , azınlıkta kalan Yahudiler sürekli olarak bulundukları ülkelerde ve genel olarak bazı bölgelerde her zaman için Hırıstıyan ve Müslüman dengelerine dikkat ederek kendi varlıklarını koruyabilmek ve ele geçirmiş oldukları ekonomik zenginlik düzenlerini koruyabilmek için çeşitli yöntemleri geliştirmişlerdir .Doğudan gelen göçler ile nüfusu fazlasıyla artan Avrupa kıtası o dönemde dünyanın merkezi olma düzeyine gelince ,üç büyük din arasındaki çekişmeler ve savaşlar tarihin belirleyici unsuru olarak öne geçmiştir . Hırıstıyanlara karşı müslümanları , müslümanlara karşı da hırıstıyanları desteklemek her zaman için azınlıktaki yahudilerin izlediği bir yöntem olmuş ve böylece Orta Çağ Avrupa’sında yeni bir denge düzeni tek tanrılı dinler aracılığı ile gerçekleştirilmeğe çalışılmıştır .

Rönesans ve reform daha sonraki yeni dünya düzeninin başlangıcı olmuştur . Avrupa kıtasında basımevinin keşfi ile bir aydınlanma hareketi başlamış ,Hollanda ve İngiltere üzerinden bütün kıtaya yayıldığı aşamada ,artık Avrupa dönemi geride kalırken , Avrupa merkezli yeni bir dünya düzenine yönelinmiştir . İtalya Rönesans ve Reform hareketlerinin merkezi olmağa başlayınca ,Orta çağ düzeni bütünüyle çökmüştür.Bilim ve endüstri devrimleriyle insanlık daha gelişmiş yeni yapılanmaya doğru yöneldiğinde yaşam biçimi değişmiş ve insanlık Avrupa’nın dışında yeni kıtalara yönelerek bütün dünyayı keşfe yönelmiştir . Onbeşinci yüzyılın sonlarına doğru bu gelişmelerin etkisiyle İberik yarımadasındaki Kastilya krallığı bütün yarımadayı ele geçirerek müslümanları ve yahudileri Avrupa kıtasından kovarak ,Endülüs imparatorluğu yerine İspanya krallığını kurmuştur . Endülüs’ün yıkılışı sonrasında müslüman Araplar yeniden Afrika kıtasına sürülürken , Musevi Yahudiler de gemilere binerek okyanus ötesi kıtalara açılmışlar ve böylece dört büyük kıta ile dünya denizleri ve adalarının keşfi dönemi başlamıştır . Üç yüz bin civarında Yahudi de gemilere binerek Akdeniz üzerinden Osmanlı İmparatorluğu topraklarına gelmiştir . Seferad adı verilen bu Yahudiler Endülüs’ün yıkılışı ile batı Avrupa’dan kovulunca kıtayı terketmemişler bu kez de Doğu Avrupa’ya göçederek Osmanlı İmpqaratorluğunun topraklarında yaşamağa başlamışlar ve bu büyük müslüman devletini , hırıstıyan Avrupa devletlerine karşı desteklemişlerdir . Bu nedenle altıyüz yıllık Osmanlı tarihi sürekli olarak hırıstıyan Avrupa devletleriyle yapılan savaşlar ile dolu geçmiştir . Azınlıktaki Yahudiler müslüman Endülüs’ü hırıstıyan Avrupa’ya ve Vatikan’a karşı kullanamayınca bunun üzerine müslüman Osmanlı imparatorluğunu sürekli olarak hırıstıyan Avrupa kıtasına karşı Tanrının kılıcı adı altında kullanmışlardır . Bir anlamda Yahudilerin Avrupa kıtasında yaşamlarını ve ekonomik etkinliklerini sürdürebilmelerinin güvencesi Osmanlı devleti olmuştur .

Orta çağ sonrasında Avrupa tarihini belirleyen olgu gene dinler savaşı olmuştur . Üç büyük tek tanrılı din arasındaki çekişmeler ya da yahudilerin hırıstıyan-müslüman dengelerini arayan yeni yaklaşımları öne geçtikçe dinler arası çatışmalar çıkmış ve bu doğrultuda Avrupa tarihini belirleyen olaylar birbiri ardı sıra tarih sahnesinde kendisini göstermiştir . Roma İmparatorluğu döneminden kalma Roma merkezli bir katolik yapılanması Avrupa kıtasında öne geçince ve gene Yahudilere olan baskılarartınca bu kez , Almanya’da Luther ve Fransa’da Calven isimli iki yahudi asıllı din adamının öncülüğünde kliseyekarşı protesto hareketleri ortaya çıkmış ve bunun sonucunda da Protestanlık yeni bir hırıstıyan mezhebi olarak Katolikliğe karşı örgütlenmiştir .Macaristan’da Katolikler Yahudileri keserken Osmanlı imdata yetişerek bu ülkeyi fethetmiş.Osmanlı yönetiminde Macaristan’da Protestanlık geliştikten sonra Osmanlı yönetimini dünya ekonomisini yönlendiren Yahudiler geri göndermişlerdir . Avrupa’nın kuzeyinden başlayarak Protestanlık yayıldıkça bu kez Avrupa kıtasında mezhepler üzerinden ikinci dönem din savaşları başlamıştır . Daha önceki aşamada dinler savaşırken bu kez mezhepler savaşmaya başlamış ve Yahudilerin desteklediği Protestanlar ile Katolikler arasında çok kanlı din savaşları yaşanmıştır . Otuz yıl,kırk yıl daha da ileri giderek elli yıl süre ile devam eden bu Katolik-Protestan çekişmeli din savaşları sonucunda Avrupa’da çok insan ölmüş,bir gecede yapılan büyük katliamlar sonucunda dinci kesimler çok insan zayiatı vermiştir . Müslüman Osmanlı İmparatorluğunun sağladığı güçler dengesi altında Protestanlık Avrupa’da yayılırken , katı ve fanatik Katoliklik önlenmiş ve geleceğe dönük yeni bir denge bu kez hırıstıyan mezhepleri arasında oluşturularak Avrupa’da diğer din mensuplarının da yaşayabileceği bir denge ortamı yaratılmak istenmiştir . Ne var ki , dinler savaşı ile geçen zaman içerisinde Avrupa devletlerinin karşı karşıya gelmesi , güney ülkeleri Katolik alanı olarak varlıklarını korurken , kuzey ülkelerinin Protestanlığın yayılma alanları olarak yeni yapılanmada yer almaları yeni bir çatışma ortamına Avrupa kıtasını sürüklemiştir .

İşte bu duruma son vermek üzere toplanan büyük Avrupa devletleri I648 yılında geleceğin Avrupa’sına yön vermek üzere Vestfalya Antlaşmasını imzalamışlardır .Bu antlaşma ile krallık devletlerinin sınırları kesin olarak blirlenmiş ve kral merkezli bir yönetim sağlanarak geleceği dönük bir süreçte krallıkların kendi toplumları ile bütünleşerek ayrı bir ülkesel yapılanmaya yönelmeleri sağlanmıştır . Böylece , her krallık devletinin merkezinde yer alan başkente bağlanan kentler bir devletin sınırları içerisinde uzun süreli kalıcı bir birlikteliğe yöneltilerek her devletin kendi toplumu ile sahip oldukları ortak ülke koşullarında ve özelliklerinde bütünleşebilmelerinin yolu açılmıştır .İşte bu süreç , krallık devletlerine bağlı olarak yaşamakta olan insan topluluklarının zaman içerisinde halk topluluğundan ulusal topluma geçişini sağlayan bir etki yaratmıştır .Sürekli olarak aynı ülkede birlikte yaşayan, ortak devletin çatısı altında tek bir yönetime bağlı olarak yaşamlarını sürdüren kitleler giderek ortak özelliklere sahip olmağa başladıklarında ulus gerçeğinin dünya sahnesine çıktığı görülmüştür .Ulusal egemenliğe ve daha sonraki aşamada da ulus devlete giden yol , halk kitlelerinin uluslaşmasıyla başlamıştır . I648 Vestfalya Antlaşması ile yönü çizilen bu oluşum I789 Fransız ihtilali bir patlama noktasına ulaşmış ve bir ulusal devrim ile krallıklardan ulus devletlere geçiş başlamıştır .Ulus devlete giden yol Vestfalya Antlaşması ile çizilirken , Fransız devrimi bir patlama noktası olarak tarih sahnesine çıkmış ve daha sonraki hızlı uluslaşma sürecinin başlangıcı olmuştur . Eşitlik ve özgürlük ilkeleriyle beraber ele alınan kardeşlik ilkesi ,Fransız devriminin farklı etnik kökenden gelen insanları bir kardeşlik anlayışı içerisinde ulusal bir toplumun çatısı altında birleştirebilmesinin esası olmuştur .Kardeşlik anlayışı ve yaklaşımı ,farklı kökenden gelen insanların eşitlik ve özgürlük ortamında özgürce biraraya gelebilmelerini sağlamış , aynı ülkedeki ortak devletin çatısı altında geçmişten gelen ve geleceğe yönelen bir yaşam düzeni içerisinde benzerliklerin kaynaşmasıyla ulusallaşma başlamıştır . Bir buçuk asır sonra Fransız devrimi ile patlama noktasına gelen uluslaşma süreci ,daha sonraki dönemde de devam ederek , batının önde gelen büyük ulus devletlerinin üç yüz yılı aşkın bir zaman dilimi içerisinde uluslaşabildiklerini ve bu aşamadan sonra çağdaş ve modern bir ulus devlete sahip olabildiklerini göstermektedir .

İlkel toplumdan modern çağa büyük bir değişim geçiren insan toplumları ,önce dinler aracılığı ile yönlendirilmek ve yönetilmek istenmiş daha sonraki aşamada da din savaşlarının büyük katliamlara yolaçması ve giderek artan dünya nüfusunun yeni bölgelerde farklı devlet yapıları içerisinde yaşamlarının sağlanmak istenmesi üzerine , Fransız devrimi ile beraber ulusculuk akımları hızla gelişmiş ve böylece çeşitli ülkelerdeki halk topluluklarının uluslaşma aşamasına gelmelerine giden yolu açmıştır . Onbeşinci yüzyıldan sonra dünyaya açılma gündeme geldiğinde büyük imparatorluklar kurulmuştur .Yirminci yüzyıla girerken yeryüzünde yirmi devlet vardı . Yirminci yüzyıl biterken yeryüzünde ikiyüz ulus devlet oluşmuştur . Önce dinler alanındaki krallıklar imparatorluklara dönüşürken aynı zamanda uluslaşma sürecini de beraber yaşamışlardır . Böylece din devletlerinden ulus devletlere geçiş aşaması yaşanmış ve krallıklar zaman içerisinde Fransa’da olduğu gibi ulus devletlere dönüşmüştür .Birinci Dünya savaşı sonrasındaki aşamada büyük imparatorluklardan ulus devletlere geçiş gündeme gelmiştir . Birinci dünya savaşı sonrasında bir çok sömürgelerin bağlı oldukları imparatorluklardan koparak bağımsız ulus devletlere yöneldikleri görülmüştür . İkinci Dünya savaşı sonrasında benzeri yeni birsüreç yaşanmış ve Birleşmiş Mlletlerin kurulması üzerine bütün eski sömürgeler ulus devletler olarak Birleşmiş Milletler çatısı altında toplanmışlardır . Son olarak soğuk savaşın sona ermesi üzerine Sovyetler Birliği ve Yugoslavya Federasyonları dağılınca yirmi iki tane yeni ulus devlet dünya haritası üzerinde bağımsız siyasal yapılanmalar olarak yerlerini almışlardır . Böylece ,dünya düzeni yirminci yüzyıldan çıkarken ikiyüz civarında ulus devlete sahip olan bir yapılanma kazanmıştır .Önceleri dinler aracılığı ile yönetilen insan toplumları , nüfusun giderek artması ve bütün dünya kıtalarına yayılması üzerine yeni ulus devletlere gereksinme doğduğu için , bugünün dünyasında ikiyüz civarındaki ulus devlet sahip oldukları ulusal egemenlik düzeni içerisinde kendi ülkelerinde varlıklarını sürdürmektedirler . Artan nüfus ve kıtalar üzerine yayılma yeni yni ulus devletleri dünya sahnesine çıkarmış ve bu yüzden günümüz dünyasında giderek çok uluslu ve devletli bir süreç giderek artan bir boyutta gündeme gelmiştir .

John Naisbith isimli bir ABD ‘li küreselleşme filozofu bugünün ikiyüz ulus devletli yapılanmasını eksik görmekte , insanlıkiçin ikiyüzdevletin yeterli olamıyacağını ,,gelecekte insanlığın gereksinmelerinin karşılanabilmesi için en az ikibin devlete gereksinme olduğunu “Global Paradoks” isimli kitabında açıkca yazabilmektedir . Yirminci yüzyılda yaşanan üç kuşak ulus devletler sürecinin ortaya çıkardığı ikiyüz devletli dünya yapılanmasını yeterli bulmayan küresel emperyalizm merkezleri , John Naisbith gibi kendi düşünürleri aracılığı ile ikibin devletli bir yapılanmayı dünya kamuoyunun önünü bir hedef olarak koymaktadırlar .Böyle bir davranış da küresel emperyalizmin sonuna kadar zorladığı böl ve yönet metodlarını yeniden devreye sokmakta,bütün ulus devletler dışarıdan gelen küresel emperyalizmin baskı ve tehditleri karşısından dağılmak zorunda kalmaktadırlar . Küresel emperyalizmin patronlarının bütün dünyaya dayatmış olduğu bu plan yüzünden bütün dünya devletleri dağılma ve parçalanma tehdidi altında kalmaktadırlar . Bugünün yeryüzü haritasında yer alan büyük ve orta boy ülkelerin tamamı bölünme ve parçalanma tehditleriile karşı karşıyadır,çünkü ikibin devletyaratma projesi batının emperyal merkezleri tarafından bütün dünya devletlerine zorla ve baskı yöntemleriyle dayatılmaktadır .Yirmi devletten ikiyüz devlete çıkan dünya yapılanmasında ikibin devletin zorlanması yüzünden yerkürenin her köşesinde etnik ve dinsel çatışma sahneleri yaşanmakta ve bu yüzden küresel güvenlik çok ciddi tehditler altında kalmaktadır . Ulus devletleri parçalamayı amaçlayan küresel emperyalizmin ana hedef noktasında ulusal egemenlik düzeni bulunmaktadır . Ulus devletleri şimdiye kadar ayakta tutan bu egemenlik anlayışından verilecek en küçük ödünler hızla beraberinde yeni küçük devletçikleri dünya sahnesine çıkmasına yol açmakta ve bu yüzden de devlet sayısı sürekli olarak artmaktadır .

Siyonist lobilerin elinde toplanan küresel sermayenin güdümündeki küresel emperyalizm ,siyonizmin ulusötesi yaklaşımı çerçevesinde uluslara karşı çıkan bir yaklaşımı giderek tırmandırdıkça bütün ulus devletler dağılma tehlikesine doğru sürüklenmektedirler . Siyonizmin temlinde ırk ve din anlayışı olduğu için ve kesinlikle bir ulusal öz bulunmadığı için , böylesine bir küresel emperyalizmde uluslar ve onların egemenliği başlıca hedef tahtasına oturtulmaktadırlar . Uluslarararası kapitalizmin merkezi olan Amerika Birleşik Devletlerindeki küçük devlet yapılanması olarak eyalet sistemi öne çıkarılmakta ,bir anlamda ulus devletlerden eyalet devletlere geçiş için uluslarası düzen zorlanmaktadır . ABD’den elli devlet çıkarken , Rusya’dan,Çin ,Brezilya ve Hindistan gibi büyük alanlı devletlerden de ellişer eyalet devleti çıkarabilmenin hesapları yapılmaktadır .Sadece beş büyük devletten ikiyüz elli civarında eyalit devletinin çıkartılması , küresel emperyalizmin ikibin devletli dünya projesine uygun düşmektedir .Bu arada ,Meksika Türkiye,İran,Endonezya, ,Mısır ,Arabistan ve Nijerya gibi orta boy ülkelerden de on ile yirmi arasında eyalet devletçikleri çıkarmak aynı proje doğrultusunda gündeme getirilebilecektir . Avrupa’nın büyük devleleri de sahip oldukları vilayet ya da eyaletleri bu doğrultuda bağımsız yapılar olarak kabül ederse , ikiyüz ulus devletten ikibin eyalet devletine geçiş daha da kolaylaşacaktır . Dünyanın geri kalankıtalarında yer alan her ülkede benzeri doğrultuda merkezden kopan eyalet devletçikleri yaratılırsa ikibin rakamına ulaşmak kolaylaşabilecektir . Singapur ya da Malta gibi küçük adalar ayrı devlet sayılabiliyorsa , Türkiye’nin bir vilayeti kadar genişliğe sahip olan beşyüz bin nüfuslu eski Yugoslavya eyaleti Karadağ da ayrı ve bağımsız bir devlet olarak kabül edilebilecektir . Aynı doğrultuda Ermenistan ve Azerbaycan arasında çekişme konusu olan Karabağ’da devlet sayılabilir , Kosova sonrasında ortaya çıkan Abazya ve Osetya gibi minyatür devletçikler de , yeni eyalet devletleri döneminde , bağlı oldukları ülkelerden koparak bağımsız siyasal yapılanmalar statüsünde uluslarası alanda varolabileceklerdir . Yerleşik devlet yapılarını ve dünya düzenini bütünüyle sarsacak derecede radikal yaklaşımlar ile gündeme getirilen bu tür politikalar önümüzdeki dönemde bütün dünyayı bir kaosa sürükleyecek kadar tehlikeli görünmektedir .

Küresel emperyalizmin patronu bir avuç zengin işadamıdır . Bunlar her yıl düzenli olarak yaptıkları toplantılarda ,Bilderberg,Trilatral Komisyon ,Dış İlişkiler Komisyonu ,Dünya Ekono Forumu ve İlliminatü gibi yapılanmalar çerçevesinde emperyal planlarını yürütmeğe çalışmaktadırlar . Bu doğrultuda hem Amerika Birleşik Devletlerini ,hem Birleşmiş Milletleri hem de diğer uluslararası kuruluşları kullanarak ,siyonist bir lobinin merkezinde olduğu bir yeni dünya düzeni yaratabilmenin ardında koşmaktadırlar .Bir avuç aşırı zengin insanın merkezinde bulunduğu bu ırkçı ve saldırgan emperyalist yapılanma bütünüyle ulus gerçeğini inkar ettiği için, yeryüzündeki bütün ulus devletlerin ulusal egemenlik düzenlerine de uluslararası kuruluşlar üzerinden ciddi bir savaş açmışlardır . Ulus devletlerin kendi ülkelerinde uygulamağa çalışytıkları ulusal egmenlik düzenleri üç yönden aşındırılarak ortadan kaldırılmak istenmektedir . Öncelikle ulus devletlerin bazı yetkilerinin uluslararası kuruluşlara devredilmesi ulusal egemenlik düzenlerinikökünden sarsmakta ve tüm devletleri uluslarası bir egemenliğin boyunduruğu altına sokmaktadır . Tepeden uluslararası kuruluşlar aracılığı ile budanan ulusal egemenlik düzenleri yandan da sivil toplumculuk çalışmaları ile çevrelenmekte , ulus devletlerin elinde olan bir çok yetki ve alan sivil toplumculuk adına dışarıdan finanse edilen emperyalizmin Truva atı konumundaki sivil toplum kuruluşlarına devredilmektedir . Böylesine bir emperyal amaçlı tasfiye operasyonu emperyalizmin papağanları tarafından gerçek demokrasi ya da çağdaş sivil toplumculuk olarak savunulmakta , ulusal toplumun içerisinden tepki olarak ortaya çıkabilecek karşı duruşları ,ulusal refleksleri ortadan kaldırarak önlemek istemektedirler . Bu plan doğrultusunda çok para dağıtılmakta , toplum önderleri projeler yolu ile zenginleştirilerek satın alınmakta ,sivil toplum kuruluşu görünümündeki emperyalizmlin örümcek ağı örgütler dıştan finansmanlar yolu ile satın alınarak küresel emperyal projelerde ulus devletlere ve ulusal egemenlik düzenlerine karşı kullanılmaktadır .Ulus devletlerin ulusal egemenlik düzenlerini tasfiye edecek üçüncü girişim de yerelleşme adı altında devreye sokulmakta ve böylece başkentlere bağlı ulusal egemenlik düzenleri yerine ,devlet merkezinden uzak ve kopuk bir biçimde yerelleşme politikaları ile yapılanmaları desteklenmektedir . Avrupa Birliğinde uygulanan yerel yönetimler özerklik şartı gibi uluslararası belgeler ,yerel yönetimleri merkezi yönetimden koparmak ve ulusal egemenlik düzeni yerine yerel egemenlik düzeni getirmek gibi bir büyük oyun gene Dünya Bankası ve Uluslararası Para Fonu üzerinden bütün ulus devletlere karşı tezgahlanmaktadır .Küresel emperyalizm döneminde ulus devletlerin egmenlik düzeni üstten uluslararası kuruluşlar ,yandan sivil toplum kuruluşları ve alttan da yerel kuruluşlar aracılığı ile budanmağa çalışılmaktadır . Bu çerçevede küreselleşmenin tam anlamıyla bir ulus devlet ve ulusal egemenlik düzenlrinin tasfiysi operasyonuna dönüştüğünü söylemek mümkündür . Bu aşamada bu tür dıştan güdümlü politikaları kendi ulus devletlrine karşı uygulayacak liberal ,sosyal demokrat ya da dinci görünümlü siyasal kadrolar küresel emperyalizmin emir erleri olarak siyaset sahnesinde kullanılmakta ve ulusların kendi ulus devletlerine ya da ulusal egmenlik düzenlerine sahip çıkabilecekleri alternatif ulusal hareketlerein ya da partilerin önü kesilmektedir . Tam anlamıyla bir çıkarcı düzen emperyal merkezler ve onların yerli işbirlikçileri aracılığı ile yürütülüp gitmektedir .

Ulusların ellerinden devletleri ve egmenlik düzenleri alınırken , ekonominin yönetimi bütünüyle piyasaya terkedilmekte , uluslararası kuruluşlar üzerinden ekonomik ilişkiler yürütülürken uluslarası tekelci şirketler piyasa üzerinden bütün ülkelere komuta etme şansını elde etmektedir . Çok uluslu tekeller ulus devletlerin ülkelerine girerlerken , uluslararası kuruluşların desteği ile hareket etmekteler ve ulus devletin elinden alınan ekonomi düzenlerini kendi çıkarları doğrultusunda hiçbir sınır tanımımadan uygulayabilmektedirler . Çok uluslu tekeller sınırsız büyürken ve ulus devletlerin kendilerine çıkardıkları zorlukları ,engelleri,vergileri ve kontrolları kolayca aşarken , devletler ekonomik krizlere sürüklenmekte ,halk toplulukları ve uluslar büyük bir çöküntü içrisine girmekte , orta tabakalar çökerken , yoksulluk ve işsizlik hızla yüksek oranlara tırmanmaktadır . Dünya zenginlikleri çok uluslu tekeller üzerinden bir avuç zenginin ya da siyonist lobilerin elinde toplanırken , halk kitleleri yoksulluğu ve işsizliğe mahkum edilebilmektedir . Bir yandan dolar milyarderlerinin sayısı tırmanırken , öte yandan yoksulların ve işşizlerin sayıları anormal derecelerde artmakta ve bu koşullarda , ulus devletlerin kendi ekonomilerini yönetebilme şansı ortadan kaldırılmaktadır . Aklı başında hiç kimsenin kabül edemiyeceği ,doğru dürüst hiç bir ulus devletin uygun göremiyeceği biçimde ulusal egmenlik düzenlerini tahrip eden olumsuz gelişmeler dıştan destekli ve emperyal işbirlikçi bir çizgide sürüp giderken , hem uluslar dağılmakta hem de ulusal egemenlik düzenleri ciddi biçimlerde sarsıntı geçirmektedir . Soğuk savaş sonrasında başlamış

olan ulus devletlerin tasfiyesi günümüzde de devam etmektedir . Dünya Bankası ve İMF destekli programlar uluslararası kapitalist sistemi güçlendirirken , ulus devletlerinekonomilerini ellerinden alarak ,çok uluslu tekellerin çıkarları doğrultusunda bir ekonomik yapılanmaya doğru kullanmaktadırlar . Dünya halklarının daha kötü durumlara sürüklenmesi , çok uluslu tekellerin öncülüğünde Dünya Ticaret Örgütünün Birleşmiş Milletlerin yerine geçmesi gibi olumsuz gelişmeler batı zorlamalı küresel emperyalizmin devam ettirilme çabaları olarak günümüzdede gündemdedir. Ne var ki , artık yolun sonuna gelinmiştir .Eskisi gibi ne ABD,ne İMF ne de DünyaBankası kendi proramlarını dünya ülkelrine zorlayamamaktadırlar . Yirmi yıllık uygulamalar sonucunda bir doyum noktasına gelinmiş ve bir dönemece sürüklenilmiştir .

Küresel emperyalizm ilk on yılda işini bitirmek durumundaydı . İkibin yılına gelindiğinde ulus devletleri devredışı bırakan bir küresel düzen çok uluslu tekellerin istediği biçimde kurulamayınca araya II Eylül olayları sokulmuş ve bu aşamadan sonra terör bahane edilerek dünya ülkelerine karşı savaşlar açılmıştır . İylik ve güzellikle istedikleri çıkar düzenlerini kuramayanların terör ve savaşı dayatması iyice tepki yaratmış ve dünya ülkeleri biraraya gelerek alternatif bir kürselleşme düzenini uluslararası dayanışma içinde gerçekleştirmek için çalışmalara başlamışlardır .Küreselleşmenin ilk onyılı anlaşılmadan geçmiş ikinci on yılı ise terör ve savaşlarla fazlasıyla gürültülü geçerek ulus devletleri rahatsız etmiştir . Bunun üzerine bütün uluslarda ve ulus devletlerde kendini koruma doğrultusunda kendiliğinden bir ulusal refleksin ortaya çıktığı görülmektedir . Artık hiç bir ulus devlet kndi ulusal egmenliğini tehlikeye sokacak derecede dışarıya,yabancı ülkelere ya da uluslararası kuruluşlara angaje olmamaktadır . Küresel saldırılar üzrine yarım kalan uluslaşma süreçlerine tamamlamak üzere bütün ulus devletlerde yeniden uluslaşma süreci gündeme gelmekte , Dünya Bankası ve Uluslarası Para Fonunu ülkelerinden kovan ulus devletler yeniden kendi ulusal ekonomilerini yoksul halk kitleleri ve işsizlerin yaşam haklarını güvenceye alacak doğrultuda yeniden ekonomilerini ulusal çıkarları doğrultusunda kontrol etmeğe başlamaktadırlar . Bir anlamda son yirmi yılda dış baskılar ve mandacı ve işbirlikçi ilişkiler yüzünden yıkılmış olan ulusal egemenlik düzenleri , yeniden onarılarak ulus devletlerin çok uluslu şirketlere karşı güçlendirilmeleri doğrultusunda geliştirilmektedir . Ulus devletleri her türlü etnik ve dinsel ayırımcılığı dışarıdan destekleyerek eyaletler biçiminde dağıtmayı planlayan küresel emperyalistler ,bu planlarını şimdiye kadar gerçekleştiremedikleri için aslında politik alanda kaybetmişlerdir . Ellerindeki para gücü ile teknolojiyi,siyaseti ,medyayı ve ekonomiyi yönlendiren bu merkezler ikibin eyaletten oluşan yeni dünya düzenini kurmakta çok gecikmişlerdir .

Bundan sonraki aşamada bütün ulus devletler kendi içlrine dönerek bir dönem toparlanmak ,bir milli idari reform ile devlet ve egmenlik düzenlerini güçlendirmek zorundadırlar . Ancak böylesine bir toparlanma ve ulusal egemenliği yeniden yapılandırma döneminden sonra ulus devletler gene eskisi gibi çok uluslu tekelci şirketlerle karşı karşıya mücadelelerine devam edebileceklerdir . Yirmibirinci yüzyılda , batılı emperyalistlerin planladığı gibi bir ulusal egmenlik düzenlerinin tasfiyesi değil ama ulusal reflekslerin harekete geçmesiyle beraber , ulusal egemenlik düzenlerinin yeniden kurularak güçlendirileceği dönemler olacaktır . Batılı kaynaklarda dile getirildiği gibi ;yirmibirinci yüzyılın başlarında ulus devletler ortadan kaldırılamazsa, en az bir beş yüzyıl daha insan toplumları ulusal egemenlik düzenleri çatısı altında yönetileceklerdir .Bu durumda çok uluslu şirketlerin ulus devletleri parçalayarak ikibin eyalet üzerinden gerçekleştiremedikleri küreselleşme olgusu , yirmibeşinci yüzyılda ,beşyüz yıllık güçlenme döneminden sonra ulus devletlerin kardeşçe, eşitlik ve özgürlük ortamında biraraya gelmeleriyle , savaş , terör ve sıcak etnik ve dinsel çatışma olaylarının geride bırakımasıyla mümkün olabilecektir . Böylece batı ve şirket merkezli emperyal globalizm devredışı kalırken , ulus devletlerin ulusal egemenliklerini koruyarak eşit bir düzeyde biraraya gelerek oluşturacakları uluslar enternasyoneli çatısı altında dayanışmacı küreselleşme anlamında bir solidarist globalizm beşyüz yıllık bir birikim sonucunda gerçekleşebilecektir . Yirmibirinci yüzyılda başlayacak ulusal egemenlikleri yenileme ve güçlendirme dönemi , beş yüz yıllık bir geçiş aşamasından sonra ulus devletler kaynaşması ile dayanışmacı bir küreselleşmenin hazırlayıcısı olacaktır . Yirmibirinci yüzyılda başlayan yeniden ulus devletler dönemi , beşyüz yıllık bir dayanışma ve deneme döneminden sonra ,tek bir dünya düzeninin kardeşlik ve dayanışma ortamında oluşmasını sağlayacaktır . Çok uluslu şirketler ile ulus devletler arasındaki savaşı ÇUŞ’lar kaybetmiş ulus devletler kazanmıştır .Yirmibirinci yüzyıl bu nedenle ulusal egmenlik düzenlerinin yenileceği ve güçlendirileceği bir dönem olacaktır . Tek bir dünya devleti için acele edilmemeli ve batılı emperyalistlerin öncelikle aradan çekilmeleri sağlanmalıdır . Belki o zaman ulus devletler daha rahat biraraya gelerek ,bir ulus devletler kardeşliği ve dayanışması çerçevesinde tek bir dünya devletini bir üst yapılanma olarak gündeme getirebileceklerdir . Çok uluslu şirketlerin satın aldıkları işbirlikçi polikacılar aracılığı ile ulus devletleri tasfiye etme dönemi sona ermekte ve yerini yeniden uluslaşma ve ulusal egemenlik düzenlerini öne çıkaracak ulusal iktidarlar dönemi almaktadır . Bu çerçevede ,Türkiye cumhuriyeti ulus devletini kurmuş olan Büyük Atatürk’ün söylediği gibi Türkiye Cumhuriyetinin bir ulus devlet olarak sonsuza kadar varlığını sürdürmesi ve gelişerek öne çıkması mümkün olabilecektir.

İnceleyeceğiz ...

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Google fotoğrafı

Google hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap /  Değiştir )

Connecting to %s